Het leed dat stilte heet

Lekker bij het raam in de ochtendzon. We rijden langs weilanden en mooie kerkjes.

De coupedeur gaat open, een man en vrouw lopen naar binnen. Er volgt een groepje kinderen in vakantiestemming. De man zit nog niet en hij zet zijn vinger al tegen zijn mond en kijkt de kinderen boos aan. “Ssssst! (andermans) kinderen, dit is een stiltecoupe!” zegt hij. Opzich netjes, nu kunnen ze nog vluchten want ze hebben nog maar amper een voet binnen de oase van rust gezet. Wel durven ze nooit meer in een trein te stappen, of nog erger, nooit meer te praten.

De stilte-meneer zit en begint in fluistertaal een gesprek met zijn medereiziger. Fluisteren is natuurlijk veel erger, dat weten we allemaal. Het is net te hard, waardoor er een onverstaanbaar zzzzzzuuuzzuuusssuss geluid ontstaat met consumptie. En het is net te zacht om het gesprek te kunnen volgen. Waardoor ik vervolgens continu afgeleid ben en steeds mijn best doe om woorden te ontcijferen (ja, ik vind het ook knap, woorden ontcijferen).

Mijn medereiziger krijgt niets mee en zit in zijn eigen muziek. 1 keer duwt hij verschrikt zijn koptelefoon opzij en vraagt: ‘wat is er? Wat werd er omgeroepen?’
Ik krijg de slappe lach en zeg: “dat dit een stiltecoupe is. Omgeroepen door de stilte meneer.”

Na gefluister en geschreeuw, zijn er ook nog de smartphones…
Er ging een telefoon af. Maar de eigenaar had niets door. Hij zat in zijn eigen stiltecoupe, want je moet als je muziek luistert een koptelefoon op.

Aan de andere kant in de 1e klas wordt er een kort telefoongesprek gevoerd. De stilte meneer staat zuchtend op en klopt 3 keer op het glas en roept ssssssttt!. Hm, ik dacht net nog te zien dat we daarvoor gebaren hebben? Daarna gaat de stilte-meneer weer zuchtend zitten en hij frommelt al krakend verder door zijn krant. Van voor naar achter, van links naar rechts en weer van voor naar achter.

De arme Kiosk jongen komt ondertussen nietsvermoedend dichterbij……..

Mijn medereiziger ontwaakt uit zijn eigen stiltecoupe en begint te praten. Amper een volzin. Dat mag niet, schreeuwen mag wel. Plotseling heeft stilte meneer de 4-zits voor hem alleen. Drie rustige reizigers hadden last van hem en gingen op zoek naar een gewone coupe.

Een fijne zondag meneer. En beterschap met uw kuchje.

P.s. een stille hint: ga lekker naar een gewone coupe. Ben jij nooit zachtjes thuis moeten komen of de deur uitgegaan? Op je tenen de trap op of af moeten lopen? Het schijnt dat als je, je best moet doen om stil te zijn het juist mis gaat*. Net op zo’n moment, valt net te hard de deur in het slot of laat je, jezelf van de trap lazeren. Zo werkt dat ook in een stiltecoupe.

P.s. 2. De kiosk jongen heeft het overleefd. Niets verkocht ook. Duh, het is een stiltecoupe.

*uit eigen ervaring en tekenfilms. Geen wetenschappelijke onderzoeken geraadpleegd.

 

Advertenties

2015

Mijn ex vriendje kweekte ineens een baard
de platen van mijn vader zijn 10 keer zoveel waard
blogwe zijn wat meer van het groen
en verlangen terug naar toen
Ikea is niet onderscheidend genoeg
toen je om vintage meubels vroeg
Facebook is toch niet meer het echte leven
waar ben jij nou ineens gebleven
ben je, je moestuin aan het verzorgen
volop in het nu in plaats van morgen
aan het yoga-en op bali en nog mediteren ook
en met gezond voedsel aan de kook
koffie drinken bij een koffietent
waar je met je Apple keihard aan het werken bent
niet echt origineel maar o ik vind het ook fijne dingen
en als ik het kon; ging ik nu met mijn gitaar hier liedjes over zingen